hits

Blei frisk fr anoreksi

Ja, det er faktisk sant, eg kjenner meg frisk og fri fr anoreksia. Fr ha vore 22kg tynnere, sultefora meg, overtrent og alt til n og ha eit sundt forhold til mat, spiser faste mltider til dagen, blitt glad i middager som eg fr hatet. Lager middager til kjresten nr han er her. Mat er ikkje farleg, kjensler er ikkje farlege, de er der, men man kan velge la de vera der uten agere p de.

Det er mogleg bli frisk, men det har krevd hard jobbing, utallige innleggelser og krise situasjoner - men eg klarte det, og eg kjenner meg sterkere enn p lenge. S lurar du kanskje p kva var det som hjalp? Her er det fleire aspekt som kjem inn i biletet. 

Eg har hatt innleggelser ved Modum Bad og Rasp intensiv avd, vanlege innleggelser og akutt innleggelser. Nr man klusser med maten blir psyken heilt p brtur, og man veit gjerne ikkje heilt kva man gjer. Eg holdt p miste livet i alt kaoset, men Jesus redda meg utav det. Han sendte meg gode venner, rette hjelpere, riktige innleggelser og ein fantastisk kjrest. Nr alt var som mrkest kviskra eg min bnn til Gud. Han svarte meg aldri for seint, men han svarte p sin mte, ikkje slik eg tenkte eller ville. 

S til sprsmlet, korleis bli frisk av spiseforstyrrelse? Eg trur det handler mykje om finne verdier som er viktigere enn spiseforstyrrelsen. Nr spiseforstyrrelsen har tatt s stor plass, m man finne noko anna som rommer, man m rett og slett bytte ut spiseforstyrrelsen. Det er ingen hemmelighet at kjrleiken har blitt det som bytta ut for meg, bde det, og f seg ein liten pusekatt har vore underverker. Eg sg ikkje at det var det eg trengte, men Gud sg det og sendte det min veg. Han kjenner oss best og vre behov betre enn oss sjlve. Eg kan oppriktig sei eg er lykkelig. Eg har ein som elsker meg ubetinga, akuratt slik eg ser ut og min kropp er. Det har vist meg at kroppen er ubetydelig, det er kjrleiken som rommer uansett. For bli frisk m du bli glad i den eigen kropp, gi litt meir blaffen kanskje?

Ein anna ting for bli frisk, er erfare at flelsene dine er ikkje farlige, de kan ikkje ta livet ditt, du har eit valg, og ditt liv er verdt reddes. Flelser gr over, de er ikkje for evig eller konstante. Det gr ann avlede vonde flelser. Er det noko du liker holde p med? Gjer det nr du fler deg lei eller har det vondt. Bytt de vonde kjenslene ut med noko positivt. Kanskje du kan skaffe deg et dyr dersom du er glad i det? Dyr elsker ein ubetinge. Det er flott kjenne seg elska. Jesus elsker deg ogs ubetinga. Han dde for deg for at du skulle f evig liv. Hvis du kan f erfare den kjrleiken, s vil mykje av mrket forsvinne. 

Eg har ikkje noko fasit svar p korleis bli frisk. For meg har det vore ein blanding av troa, psykiatrisk hjelp, mennesker som er glad i meg ubetinga og kjresten.

Skulle verkeleg ynskje alle kunne f kjenne ekte glede, f lov til ha det bra. Det har kosta meg mykje kome hit - men n er eg her!!

Troens mysterium.

Korleis kan livet snu s fort? Fr mrke til lys? Det er jo fantastisk oppleve bnnesvar - ein Gud som ser, og som ser de behovene ein har. Men kvifor svarer han nokre gonger seint? Andre menneske fr ikkje svar, kvifor er det s forskjellig? Det kan eg ikkje svare p, men eg veit mange lesere kanskje sit med desse spm. De har ikkje opplevd de bnnesvarene eg har, og fler seg fortvila i livene sine. Det eineste eg kan sei og oppmuntre til er fortsetje be, ske og tru. Fordi Gud har nemlig gitt oss eit lfte, og det er vere med oss gjennom alle ting, Han vil gi deg styrke til klare kvar dag. Han redda meg utav mrket, sendte meg mennesker min veg, venner, familie, kjrest. Gud sg mine behov. Men han svarte p sin mte, og ikkje ndvendigvis p min mte. Kvifor skjer det tenkjer kanskje du, men det er fordi Gud veit best. Eg kunne ikkje hatt eit betre liv enn det eg har n.

I tillegg kan Gud bruke mennesker i livene vres, han kan velsigne deg med de menneskene du har rundt deg. Det er s viktig sj de sm velsignelsene i kvardagen, og la de sm tingene bli store. P den mten fr ein eit rikt liv. P den mten kan du leve godt med det livet du har, dersom du klare vende ting til takksamhet. Det er viktig ver takksam for det man har, og det som er i livet. 

Me her i Noreg har det stort sett godt, me har eit bra trygdesystem, og me har eit godt velferdsamfunn med ytringsfrihet. Likevel gr det fattige rundt her i landet, og det er s sabla urettferdig! Kvifor kan ikkje alle ha det like godt? Like rettferdig? Eg har ingen svar p dette, anna enn at du m stole p Gud s griper han inn, og han er aldri for sein. Kanskje han svarer deg p ein forblffande mte. Eg er sikker p at alle menneske har opplevd ein eller anna form for velsignelse i livet sitt. De er der, du m berre leite de fram mitt i mrket. 

Klarer du sj velsignelsene i livet ditt?

Vendepunktet kom!

Ja, verkeleg, med eit brak vil eg nesten vge seie, eller det er kanskje ta litt hardt i. 

Men eg kjenner p takksamhet, takksamhet for ver i live, for kunne oppleve kjrleiken som blmer - men det var ikkje sjlvsagt i sommer at eg skulle overleve - men eg overlevde mot alle odds! Og i dag kjenne eg p ein djup takksamhet.

Diverre kom denne takksamheta p ein litt trist mte, eg mista ei venninne, Tine Lhre som tok livet sitt etter ha kjempa for f hjelp, kjempa ein lang og vond kamp. Det skal ikkje mtte vera s vanskeleg f hjelp som for henne. Eg er med andre ord heldig. Eg overlevde alle forsk i sommer, takket vera til fantastisk ambulanse personell som henta meg igjen og igjen, og redda livet mitt. Akutten som tok imot meg og hjalp s godt de kunne. Eg var s langt nede - men s, midt i det svarte kom vendepunktet - kjrleiken redda meg. Tine mista livet, men eg er heldig, n fr eg god hjelp, eg kjenner p kjrleik og ein evig takksamhet for ver i live. Det var ingen sjlvsagthet at eg skulle overleve - men eg gjorde det, og det takkar eg for i dag!

Det er urettferdig at nokon m d i kampen, mens andre fr hjelp og overlever. Kvifor er forskjellen s stor? Kvart liv er verdt redde - alle har rett til eit verdig liv! Det er s trist at nokon ikkje fr den hjelpa de skulle ha ftt. Er ikkje eit liv verdt redde?

Dette har satt igang ein prosess hos meg, ein prosess der eg verkeleg er takksam for livet. For med sm marginer kunne det gtt galt for meg ogs. Men eg er heldig, eg var heldg - og eg skal verkeleg leve fullt ut!

N fr eg hjelp, eg er meir stabil enn nokon gong, og sjlv om eg i perioder tviler p hjelpa, s veit eg at det eineste rette er fullfre, st lpet ut og bli frisk. Eg kom ikkje dit berre for bli bedre - men for bli frisk. S eg skal ta kampen - eg har moglegheiten og saman med mannen i mitt liv skal eg klare det. Eg har ikkje tenkt gje meg, livet er altfor verdifullt for det. Kjrleiken redda meg <3 

 

Dagen for psykisk helsevern er her i dag, 10 okt!

Det er ingen hemmelighet at eg brenner for sttte psykisk helse, ei heller at eg slit med mine ting. Men i dag s er det dagen for psykisk helse, og eg vil rette litt ekstra fokus p det. 

Det er ikkje lett ver den som treng hjelp, eller finne den rette hjelpa, difor er det s viktig vite om de ulike instansene og plassene som finnes. Eg vil nevne nokre her, og kor du kan be om akutt hjelp nr det trengs. 

Modum Bad.

Modum ligg i Vikersund, i Buskerud fylke. Det er ein plass som har ulike avdaleinger. Bde for spiseforstyrrelse, depresjon, livskriser, traume behandling. Det er gjerne litt ventetid p disse plassene, men de fr mykje skryt for behandlinga deira. 

Rasp

Ullevll sin avd med hjelp for spiseforstyrrelse. De har spiseforstyrrelse som fokus, er veldig flinke. De har bde dgnenhet for fleire mnd, men her er det gjerne ein del ventetid, ogs har de en intensiv avd som har kortere ventetid. 

BET

Basal eksponerings terapi. Ligger i Lier. Jobber med tle kjenslene, og finne ut kva man flykter fr. Tar gjerne pasienter der det er vanskeleg finne riktig hjelp, eller kommunen ikkje kan tilby nok hjelp. Ogs pasienter som har lange og mange innleggelser bak seg. De tar inn alle diagnoser. 

Kor henvend du deg om det er akutt?

Er det p dagtid henvender man seg til fastlege, p kveld og helg blir det legevakta. Legevakt har tlf nr 116117. Str det om liv? Ring 113. Legevakta er den som vurderer om det trengs innleggelse. 

Kva type hjelp kan kommunene gi?

De har psykisk helsearbeider, har du psykisk helsearbeider er det vedkommende som samler alle hjelpere til mter, der man diskuterer hjelpa man har og fr. 

 

Dette er de instanser som finnes fjernt og lokalt.  Det finnes nok fleire, men det er dette eg kjenner til og har personlig erfaring med. Og kan ogs anbefale ta kontakt med nr det topper seg. 

Hper de som sliter trr be om hjelp, be om hjelp er eit steg i riktig retning, og det er eit steg kunne f det betre. Ingen skal mtte g lide leine, eller ha det vondt leine. 

Treng du nokon snakke med? Ikkje nl med ta kontakt med meg, eg vil gjerne lytte til deg. 

 

Basal eksponeringsterapi, kva er det?

 

"Det er eit bord mellom oss, du sit der og ser p meg, spr kva eg kjenner n. Eg kikker ned i gulved, med hendene folda i fanget, svarar eg kjenner angst. Du lurar p kva slags angst det er, og kor eg kjenner det, sprsmla gr videre, du spr meg kva er det verste som kan skje ved kjenne p det, eg stopper opp litt og svarer nokre svar, ogs kjem det til eit punkt: Eg vettsje... Fordi eg har aldri turt kjenne p det slik fr"

Du lurar kanskje p dette ordet, smaker p det, kjenner etter, kva er det? Basal eksponeringsterapi? Eg jpbber framleis med finne ut kva er det Men eg byrjer finne linken, snn smtt og sikkert eit steg i retning eit liv det er verdt leve. 

Basal eksponeringsterapi, heretter forkorta som BET, er vge st i kjenslene, bli eksponert for det som er vondt, og ikkje flykte med avledning eller unnvikelse - men berre vera i det. Kjenslene og minnene er ikkje farlege, dei kan ikkje ta deg, men du kan registrere de ogs g videre. 

Likevel er det ein jobb med skape eit nytt mnster. No er eg sjefen i mitt eige liv, og det er min veg eg skal g. Ikkje for alle andre - men for meg. Eg skal f eit liv som er verdt leve. 

Korleis er ein dag p BET lurar du kanskje p?Aller fyrst er det morgonmte der man fr info for dagen, deretter kjem fokus samtale. Eg arbeider end med finne fokus. Her skal man finne fokus for dagen, kva man spesielt vil jobbe med denne dagen, og kva man vil registrere er der, uten ndvendigvis endre p det. Etter fokussamtalen er det gtur, frisk luft er alltid lurt i lpet av ein dag. Resten av dagen gr til terapi samtalar. Man har terapi samtaler kvar dag. Etter dette er det ettermiddagsmte der man fr info for kvelden, s avsluttes dagen med fokus samtale, korleis har man klart jobbe med fokus samtalen i dag?

For meg som har flukta mykje fr de vonde kjenslene og minnene er dette utruleg nyttig jobbe med - ikkje flykte - men tle registrere, vera i det. 

Det kjem nr ein minst vente det

"Kjrleiken hper alt, trur alt, tler alt" str det s fint skrive. Og eg vil vge tilfye den kjem nr ein minst ventar det. 

Tenkjer, fler - er, i prosessen, s dukker du opp, fr eg anar det, fr eg forstr det, og eg tenkjer - er det verkjeleg sant? Vil du g med meg gjennom denne behandlings prosessen p psykiatrisk, tler du verkeleg meg for den eg er? Og det er nesten for godt til ver sant, kjenne p at nokon er kjr i ein, just for den ein er, midt i det ein str i. 

 

Kjrleiken tler alt, me str ovenfor vr store prvelse, men du er der du, med dine kjrlege augo, glimtet, humoren og oppmuntringa, du er der med meg, og me gr side om side, du og eg. 

Ja, det er end nytt, det er skummelt, det er uvant, det er mykje passe seg til - men det er verkeleg, det er sant, eg er ikkje lenger singel, eg har mtt deg, du kom inn i livet mitt. Ein liten sangtekst som har surra i hodet mitt de siste dagene:

"You came into my life,

when I could not see the light

You turned my head upside down,

you support me, and your love is so real"

 

Kanskje eg etter kvart m skrive ein kjrleikslt?

"Kjrleiken tler alt, utholder alt, overvinn alt"

Dette er eit nytt kapittel i mitt liv, ein spanande reise, eg er ikkje lenger berre meg, men me er to, og eg glede meg til bli meir og meir kjent med deg!

g p NAV og ver ufre er jobb som alle andre jobber

Sitter her i sofaen, henter meg inn etter dagens terapi time, samlar tankane, samlar kreftene. Dagene mine gr til terapi og legetimer, tett oppflging, jobbe med meg sjlve er min jobb no. Kvifor kan eg ikkje jobbe tenkje du kanskje? Du som er s ressursterk, som har ein flott CV med bde studiepoeng og jobb erfaring, kvifor jobber du ikkje n?

Sanninga er den store smellen eg gjekk p i 2013. Eg blei utbrent, og den lille ting kan sl meg ut. Samstundes er det s viktig fylle dagene med noko positivt, ha eit positivt innhald, slik at alt ikkje berre handle om meg, om terapi, om problemer. Didor vel eg bruke krrefter p beske vener, ha selskap. Men du ser ikkje alle timene mine p sofaen med katten p fanget for klare g ut. 

PTSD trer p kroppen, kroppen hugse, flashbacks, mareritt, kroppen hugse. Ja, kanskje eg er ressursterk, men no er det ei tid der eg m jobbe med meg sjlve for bli sterkare for samle krefter. Men for samle krefter s treng kroppen ogs positivt pfyll. Som vennebesk, ridning, karaoke kvelder med venner. Eg er superheldig og har eit godt nettverk med gode venner som forstr. De forstr om eg m avlyse, om eg ikkje orker, fordi eg er uttappa. ver hysensitiv i tillegg er heller ingen spk, alle inntrykk blir s sterke, dobbelt opp. 

Eg kan gjer litt, men ikkje mykje. Sangoppdragene eg har gir meg masse glede. Eg flar nr eg syng er eg heil, d er eg bde sterk og svak p same tid. Eg kan dele litt av livet mitt, eg kan trre dele erfaringer med folk - fordi eg trur det m snakkes om. Det er mange som slit, og psykisk helse m f strre rom og plass til penhet. Det er ingen skam slite psykisk. 

Eg kan ikkje for alle traumene eg har blitt utsatt for fram tiol 2013, det var aldri min feil. Men tenk deg kor mange r det har teke for kroppen bli tdelagt, kor mange r vil det ikkje d ta bygge opp kroppen igjen?

Men eg kan p tross av dette  ver ein ressurs i samfunnet, vg gje plass til meg. Eg har mange gode rd og erfaringer bidra med. Eg m berre f ta det i mitt tempo. Eg m f kvile ut nr eg treng kvile ut. Men eg kan bidra med det eg kan bidra med. 

Alle treng me positivt innhald i livet, ogs ein som er ufre, som er under Nav. Eg har de same rettighetane til livet som du har, sjlv om eg slit med mine ting. 

No er endelig spiseforstyrrelsen i kontroll, sjlv om eg framleis kan ha drlege spiseperioder, s er den i meir kontroll enn p mange r - fordi eg har ftt hjellp med den biten. Men no er det grunnkjerna som skal tas tak i, alt det som ligg bak - rsaken. Eg er heldig og har ftt plass p BET i Lier, der skal de jobbe med basal eksponerings terapi. Eg skal lre. kjenne p kjenslene mine, de er ikkje farlige. Minnene kan ikkje ta meg. Eg skal ta livet mitt tilbake. Kanskje eg ein dag kan jobbe litt? Det er viktig ha ml kjempe for, mot til kvar dag, og styrke til st i kampen. 

Utmattelse?

En av tingene eg skal bli utreda for no er utmattelse, du trur det kanskje ikkje, der du ser bileta der eg smiler og ler og har det koselig og sosialt?? Men kva det koster, alle smila all latteren? Dagen derp? Det sanne augenblink fr du ikkje sj. D er eg leine, og henter meg inn til neste dag, fortvila og lei over at tler eg ikkje meir? Eg skal jo ver sterk? Men nei, eg m ofte bruke fleire timer p sofaen for mestre vanlege sosiale ting, og det er fryktelig slitsomt. S sjlv om eg er positivt innstlt for det er eg framleis, s henger ikkje kroppen med, den berre vil ikkje og slr seg av rett og slett. Du trudde kanskje ikkje det fantes ein avkrapp p kroppen? Joda, eg har funne den - Men eg kan ikkje bestemme sjlve nr eg kan sl av kroppen. 

Poenget mitt er, eg er framleis i endringens prosess og tanke prosess, og er framleis optimist, men kroppen blir ofte utslitt og eg m berre sove og sove, og ingenting ser ut til funke. S eit lite rlig innblikk i min kvardag, som du ikkje ser elles, fordi det du ser er smilet mitt, alle de kjekke tingene eg er s heldig f lov til ver med p - og det set eg enormt pris p! Men det vil nok ta tid f kroppen til samarbeide. Eg blei jo utbrent i 2013 og det sit framleis godt i.

Tlmodighet eig eg ikkje, s eg slit med akseptere mine eigne begrensinger desse dagene - for eg vil jo s gjerne! Har lyst til masse eg, det er ikkje det det str p, men kroppen seier rett og slett stopp. Trene kan kome av fortvilelse fordi kroppen ikkje speler p mitt lag, og tvinge ein kropp? Det funker ikkje. 

Men eg er inne i ein prosess, der eg jobber med alle desse tingene, men guri malla det tek tid ass! So please bare with me ;-)

venda det negative om til positivt.

Sit ved bordet i stua, tven p i bakgrunnen, reflektarer, tenkjer - er, registrerar. Kva kjenner eg no? Jo, litt uro og angst i kroppen. Katten sit p bordet og beroliger meg, og kvelden skal bli ein koselig kveld. Eg tek livet mitt tilbake. 

Eg jobber med dette no, ta tilbake mitt eige liv, det er eg som er sjefen i eige liv, og fortida kan ikkje lenger skade meg. Men handlingsmnster og tankemnsteret mitt kan det. leve med PTSD er ikkje enkelt. vakne natt etter natt med mareritt, ha angst for enkelte situasjoner  - fordi kroppen hugser. Kroppen hugser all mobbing og stygge ord, sjlv om eg ikkje hugser alle minnene. Mykje er diverre fortrengt, Men no er eg i ein prosess der eg har byrja setje ord p det som faktisk skjedde, og f hjelp til tle flelsene rundt det. 

Veit du, kjensler er ikkje farlige, de kan ikkje ta deg, og du kan ta kontroll over de! Det gr ann lre ta kontroll over de, og ikkje reagere p de. Det gr ann i stor grad bestemme seg for dette, men teknikken m lrast, ein m lre seg nye tankebaner, nye handlings mnster. Men det tek tid, og er ikkje gjort p ei handvending. 

Eg bestemte meg i r for ta tilbake gleda i ting, ta tilbake bursdagen min som eg no har frykta i s mange r, eg har flykta fr min eigen bursdag, eg har latt mobberne bestemme over meg endtil eg er voksen. Det skal dei ikkje f lov til lenger. Mange av dei som mobba meg har sagt unnskuld i dag, og eg har tilgitt. Men eg m ogs bestemme meg for g videre. Difor bestemte eg meg i r for feire bursdagen min, bde p dagen og i helga etterp. S det har eg gjort. 

Kjenne klumpen i magen, og stresset i kroppen, men det skal ikkje f ta meg. Eg skal la det vera der, og minne meg p at dette er ikkje farleg, eg er voksen no, og det er ei heilt anna situasjon. Det skal bli ei koselig feiring. 

Eg blei mobba mellom anna fordi eg hadde tjukke brilleglass

Ja her er sanninga om kvifor eg ikkje flar meg 'vel' med briller. Eg blei rett og slett mobba for det d eg var liten, og fekk hyre eg hadde spesielle augo osv. Det er IKKJE greit mobbe barn fordi de har briller, eller evt ser annleis ut - og skulen greip diverre ikkje tak i det.

 

D eg var lita var eg stille, beskjeden, sat bakerst i klasserommet og tegna hester, hadde knapt venner, fekk ikkje venner fr eg kom i tenrene og kom i hestemiljet. Hest redda mykje for meg - der fekk eg lov til ver den eg var. Ingen sg rart p meg fordi eg hadde briller eller mtte g med korsett pga skeiv rygg som

eg no har operert to gonger. 

 

S for meg g til optiker i dag sat langt inne, men heldigvis har eg ei god venninne som jobbe p optikeren og det gjorde til at eg turte g.

Pga mitt spesielle syn fr eg dekka briller og linser av Nav. Men lett leve med det - nei det er det ikkje. 

No i helga turte eg g eit par timer med briller foran venner men eg flte meg langt fr komfortabel med det. S min mobbehistorie med briller og korsett sit djupt i meg.

 

Kva er galt med ver annleis?? Det br jo vera nettopp rom for det, at me som mennesk kan tle mangfoldet, tle kvarande og ver god mot kvarandre.

 

Ja min mobbehistorie har satt sine djupe spor men veit du, eg skal reise meg og klare meg - steg for steg. S i dag er eit av stegene unnagjort - eg gjekk til synskontroll👍

 

Folkens det er lov ver annleis, ingen er A4 - gje rom, ikkje steng dr. 

Kvifor stemme eg KRF?

Er graset faktisk grnere p andre sida? Og kvifor stemmer eg KRF?

Eg vil nemne nokre ting her, alt kan ikkje nemnast men eg vil g innp hovudsakene som eg brenn for. 

KRF er for:

- ei sentrumsregjering, dette vil sei ei regjering med KRF, hgre og SP. Dette er ogs eg for

- meir fokus p psykisk helse, og dgnposter skal ikkje bli nedlagt, men psykiatrien skal verte styrka.

- de kristne grunnverdiene, nestekjrleiken og omsorgen for medmennesket

- K-en i krdom faget

- De sttter eldreomsorgen at den skal verte styrka

- De sttte betre landbruk, noko eg er for som vegetarianer. 

Eg kunne nemt mykje meir men her er ei liste over sakene KRF brenn for:

GODT VALG!

KrFs politiske program 2017-2021

Her finner du KrFs program for 2017-2021, vedtatt p KrFs landsmte i Trondheim 27.-30. april 2017

 

Last ned bokmlsversjonen av programmet her Du kan ogs lese hele programmet under.

Last ned nynorskversjonen av programmet her.

Stortingsprogrammet for 2013-2017 finner du her  i PDF-format her.

 

Stortingsprogrammet 2017-2021

Inndeling

Verdigrunnlag og ideologi 

Likeverdssamfunnet 

 

Sterkere fellesskap

 

Velferdssamfunnet 

 

Fremtidsrettet forvalterskap 

 

Det felles beste i verden 

Utvikling og menneskerettigheter for alle

Verdibasert utenrikspolitikk

Norske interesser og regionalt samarbeid. 

glede og ikkje prestasjon!

Det er s altfor lett henge seg opp i dette med prestasjon og vera vellukka, den beste og den flinkaste - men hey kor vert gleda av hen? Har den gymt seg under teppet og blitt skremt? Kven skremte den bort?

Vel det er p tide flytte ut teppet, hive det ut og stvsuge vekk kritikeren, for kva rett har han til ver der? Eg seier han fordi som kvinne s kjennes det slik at kritikaren kjem i han form. Men nr er 'nok nok'?

No er det p tide at gleda fr plass, smilet fr plass, kritikaren forsvinn - eg flytter kritikaren ut, og gleda inn. 

Nr eg no prestere ting skal det handle om glede - og ikkje om det er perfekt nok. Sjlvsagt vil ein ha eit bra resultat, men det vil kome end meir naturleg fram nr gleda er der.

D eg var liten og skulle lre spele piano handla alt om perfeksjonisme, eg hadde ein perfeksjonist av piano lrer som stal gleda fr meg. Men endeleg kjenne eg gleda ved spele piano igjen, eller generelt gleda ved lre eit nytt instrument som fiolinen. Dersom eg skal tenke eg skal bli best med ei gong, set eg eit 'hinder' for kreativiteten. 

Eg trur gleda er eit viktig nkkelord:-) Finn gleda i tingene, treng ikkje ver de store tingene, men gleda i de sm tingene, de sm yeblikkene s vil gleda vokse seg strre og sterkare. 

Nr livet ryne p er det Guds nde og kjrleik som gjeld

Ja det er verkjeleg nde over nde. eg er endeleg meir balansert enn p lenge, og Gud gir meg den styrken eg treng, og han gjer meg den faktisk kvar dag. Din nde er ny kvar dag. Eg har byrja kjenne glede i de sm tingene igjen, den ekte latteren sitter meir utp, gleda i synge og spele er tilbake. Eg glede meg enormt til bli flinkere til spille fiolin! Ta tak i det som fr gjorde meg glad, og la Guds nde bre meg - fordi gjennom stormen har han gjort og gjer meg sterk. Eg finn tilbake til gleda i ting - step by step, og i det kan eg kvile i Guds nde. Han brer meg og elsker meg for den eg er - ikkje for det eg presterar. 

Jobbe med bli betre kjenne p gleda i ting, og ikkje berre presentasjons jaget og det vera 'best' blir man lukkeleg av vera best?

Nei eg lenar meg til Guds nde, eg trur han brer meg og eg skal finne tilbake til gleda i ting. Ikkje i eige strev, men nr den kjem fram av seg sjlve. Prosessen er i gang!

Kva betyr noko for meg??

N er eg faktisk litt letta, det ser ut som eg har funne plass ri, og det er noko eg har sakna si eg kom til Kvinesdal. Det er s utruleg viktig gjer meiningsfulle ting i kvardagen! S n har eg ridning, fiolinen og katten:-) Det kjennes som ein lettelse f meir positivt pfyll i kvardagen, eg har lengta etter det i eit r. MEN det tek alltid tid p ein ny plass, naturleg nok. Det kjennes som ting i Kvinesdal n byrjer legge seg til rette, det er godt kunne kjenne p. Eg gler meg til byrje ri, ver med i stallen - til og med til mkke!

 

Eg har alltid vore ein dyrevenn - dyr foran folk for meg. D eg var liten tok eg heim de heimlause dyra, anar ikkje kor mange katter det blei som ikkje hadde heim, som eg har teke meg av. Eg har drive med hest si eg var 10, og eg har vore vegetarianer sidan 2011. Det kjennes s naturleg for meg ta vare p dyr. Dyr blir s glad i ein og tek ein nettopp for den ein er! Som katten min feks ho blir kjempeglad nr eg kjem heim❤️ 

Dyr er terapi ingen tvil om det!:-)

akseptere seg sjlve

Det kan ver ein utfordring det! Men tenk for ein befrielse - nr ein kjem til det punktet at ein akseptere sin eigen situasjon??

Eg m feks akseptere at eg blir utbrent om eg arbeider 100%, difor m eg bli ufretrygda som det er skt om n. Men kvifor skal eg skamme meg over det?? Psykisk sykdom og fysisk sykdom er sykdom det ogs. Nr man blir ufre kan man ogs bidra i samfunnet. Eg kan engasjere meg frivillig, og eg har lov jobbe inntil 1G ekstra i ret - s moglegheitene er der, ein m berre finne den 'rette' balansen. Det tykkjer eg er vanskeleg! Srskild om ting er morro s vil eg gjer meir av det - men eg veit av erfaring at smellen kjem, og eg vert drlig av det.

korleis finne balansen? Ein mte er lage ein dagsplan, med meiningsfullt innhald, for ikkje ha noko gjer er ogs roten til alt vondt... S skrive ein plan for dagen, skape struktur, finne noko meiningsfullt har eg byrja med no.

kva skape glede og meining for meg?

- Halde p med hest og ridning

- Reise rundt synge

- hjelpe andre

- lre spele fiolin

- menighetsarbeid. 

- katten min <3

Dette er ting eg n jobbe mot, og finne balansen i det. 

Det er s lett fle seg verdils fordi man er ufretrygda men man er ikkje det, det gr ann finne eit liv som er meiningsfullt og skaper livskvalitet, ein m berre finne de riktige tingene og riktig mengde. Det jobbe eg med no. 

S eg m akseptere min eigen situasjon og gjer det beste utav det. Og sjlv om eg blir ufre no betyr ikkje det at eg aldri kan jobbe. Eg jobbe mot bli spass frisk at eg ein dag kan jobbe meir, det er eit langsiktig ml. S ikkje tru eg har gitt opp - det har eg ikkje ;-)

 

Iiiik det nrme seg valg, kven skal man tru p??

Ja du las riktig kven skal man tru p? Valgkampen dreie seg om retorikk... og ofte lovnader de ikkje greie holde uansett s kven kan man stole p? Eg er forvirra!

stemme eg KrF er det ein stemme til hyre og de vil eg ikkje ha i regjering... eg trur det er p tide med skifte. N skal ikkje eg sei eg har satt meg inn i absolutt alt, men ein ting sakner eg og det er partier som kjemper for psykiatrien for voksne - det er det faktisk ingen som gjer. S eg flar det er ingen parti som kjempe for det eg brenn for.... regjeringa som er n har feks kutta ned p psykiatri tilbud og de skal ha alle under Nav ut i jobb. De tenke faktisk ikkje p oss som er syke som ikkje kan jobbe s mykje. Eg blir fort utbrent og drlig og d funke det drlig med en 100% jobb....

Eg sakne at desse to sakene blir tatt tak i, men eg har ikkje sett det bli nemt i det heile og det er rett og slett trist!:-(

mtte berre f det ut....

Kva er eigentleg frihet?

Eg vil fyrst dele denne videosnutten med dykk her:

https://youtu.be/Wm6yRqG2pvg

Her snakkar eg og delar litt mine tankar kring frihet. Mange trur at frihet vil sei ver 100% frisk, fikse absolutt alt, f til alt perfekt, og ha eit perfekt liv.

Nei, det er der mange av oss bomme - meg inkludert. For kva er frihet eigentleg?

Jo frihet er nr ein kan ver seg sjlv, slik ein er, p bde vonde og gode dager, at det er lov vere den man er skapt til ver. Har du ein tung dag skal ikkje folk sj rart p deg, men de skal sttte seg og bry seg. Har du ein god dag skal folk heie p deg og glede seg med deg. Delt glede er dobbelt glede, delt sorg er halvt sorg. Dette er noko me m verta flinkare til. No seier ikkje eg at du skal dela alle dine innerste tanker til credy og pledy, del de med de du har som fortrolige venner. Men cluet her er at du er rleg med deg sjlve, ikkje spel eit dobbeltliv for deg sjlve. Men ver den du er. Vg le, vg grin, vg vis sinne - det er natuirleg og normalt. 

Sjlvsagt er det jo enkelte settingar man tek seg saman, og skal ta seg saman, det er ndvendig. Og du har mange deler i deg, og de kjem til utspel alt utfr kven du er med, Men eg trur det er viktig ha ei grunnkjerne og grunnidentitet i kven du er. 

Det ville eg dela med dykk i dag. Vg ta plass, st for den du er, og omgs de menneskene som vil deg vel. 

Til slutt ein sang:

https://youtu.be/TCrGOYn1RRg

 

Spiseforstyrrelsen - ein flukt!

Spiseforstyrrelse uansett form er som oftest en flukt fr vonde kjensle, og orsaken til at man kanskje ofte flykter er fordi de kjenslene man har er s vonde kjenne p. En med spiseforstyrrelse har ofte heller ikkje ord for de vonde kjenslene, det gjer berre vondt og man vil flykte. Da kan man bruke mat p ulike mter. Sjlv om eg no er normalvektig s kan eg i perioder ha tendens til spiseforstyrrelse kan g fleire dager uten spise for s spise og andre ting, dette for 'rense' bort de vonde kjenslene. Men nr de vonde kjenslene ikkje er s ille, fr magen betre s alt heng saman her. 

N jobbe eg med finne ut kva som gjer s vondt, og kvifor det gjer vondt - ein nyttig jobb for kome vidare. Ein anna viktig jobb er tle den vonde smerten, og bli venn med den. Vite at skumle tanker er ikkje farlege og man m ikkje agere p alt.

eg jobber, eg blir stadig betre men det tek tid og gr opp og ned. Som eg skreiv i eit anna innlegg det er jobb g i terapi. Tenk - registrer - fl = snakk om det!

Terapi er 24/7 jobb!

"Registrer - Fl - Tenk - Handling"

g i terapi er 24/7 jobb. Vel har eg to terapeuter for tids og to timer i veka, men kva med resten av dgnet? D skal man registere og st i det man lrer og ikkje agere p alle flelsene og tankene man fr. g i terapi er som g i jobb.

1. Det krever frebuing til timen.

ja det er faktisk ikkje berre dukke opp, og tru ting gr av seg sjlve - ein m tenke p kva er viktig for meg i dag ta opp, kva brenner 'mest'? S som ein jobb som ogs krev frebuing s krev ogs terapi det same.

 

2. Sjlve timen. 

I timen kjem alle spm, alle funderingar og ein skal gjer e kome fram til eit svar, kjem man ikkje fram til eit svar - s kjem man iallefall fram til ei rsak eller eit sprsml. Dette jobbes med i timen.

 

3. Tida mellom timene.

I tida mellom timene skal du halde ut det vonde og det vanskelege - st i det, ikkje flykte. Det krever ogs jobb - og handling. Man lrer nye ting i terapi og det skal man ta med seg i kvardagen for s bruke det i kvardagen. Tenke igjennom ting og lre nye strategier gjerne. Det kjem ann p kva ein slit med.

 

kva kan du gjer for tle det?

Her har eg ingen enkelt svar. Men liker du dyr vil eg anbefale f eit dyr, det er bde selskap og terapi. Liker du musikk vil eg anbefale deg halde p med musikk. Prv finne de sm gledene i livet, bruk det du lre og kjem fram til i terapien. Kjemp - st p! Lett er det ikkje og terapi tek tid, det kan faktisk ta mange r - men det er ikkje umogleg. Vegen gr ikkje rett fram, man kan g to steg tilbake s eit fram men det gr framover om det kanskje ikkje kjennes slik ut. Som menneske er man aldri p stedet kvil, det skjer stadig endringer. S ver i terapi vil eg sei er som jobb, og det er heller ingen skam f hjelp - snarere eit viktig og riktig steg p vegen mot eit betre liv. 

slite med psykisk sykdom.

Det er ikkje lett slite med psykisk sykdom, det er ofte krevende for de rundt en ogs, og for den som sliter psykisk. Ofte kan det bli s uutholdelig at innleggelse er eneste lsning.

MEN det finnes mter mestre ting p, det handle om lre tle kjenslene og ikkje stikke av fr de. eksponere seg og finne ut kvifor man reagerer slik man gjer. Kva trigga fram de vonde kjenslene? Kva signal gav kroppen i forvegen?

Registrer, observer men ikkje ager p kjenslene. Enklare sagt enn gjort, det er ein lringsprosess eg er midt i den sjlve. Men med riktig behandlings metode og hjelp gr det Ann f eit godt og levbart liv.

kjensler er ikkje farlege, kvifor flykter ein fr dei, kva er ein redd for?

"kjenslene er der

vinden bles i anletet

du vil flykte ryme

vekk fr vonde kjensle

 

men sanninga min venn?

de kjem p besk igjen

vg ver, vg kjenn!"

Sett eit kryptisk "hjerte" p statusen din.....

Sorry for skuffe dykk men det kjem eg ikkje til gjer, d vil eg heller gje penger til forskning p kreft for kunne finne ein kur som dreper dette monsteret sv ein sjukdom. Eg mista min eigen far i kreft s eg har sett kva denne stygge sjukdommen gjer med eit menneske. Eg har vore prrende og vore p Haukeland og sett behandlings de gir. Desverre redda ikkje behandlings faren min og det gr ikkje ein dag uten eg saknet han.

 

nei eit kryptisk hjerte er ikkje det som skal til. Man m heller f strre fokus p denne sykdommen og p forskning. Gje heller penger til forskning om du har moglegheit til det. Eg gr p Aap penger men vil likevel gje in liten sum. Det er meir forskning som m til enn eit kryptisk hjerte. Skriv heller at du ynskjer sttte til forskning for det trengs.

 

tenk om de kunne ha funne ein kur som redder liv??

 

Orkidbarn - hysensitiv

Eg kan trygt kalle meg hysensitiv... reagerer sterkere p lyd og lys enn andre, inntrykk og stemninger slr sterkere inn p meg og eg reagerer sterkare p ting som skjer. S kva er hysensitivitet?

wikipedia: 

Hysensitive personer eller HSP, som str for highly sensitive person, er mennesker med et mer fintflende nervesystem. Dette gjr dem mer mottakelige for inntrykk. Det skal mindre til for at mindre til fr de begynner produsere stresshormoner. Dette frer blant annet til at de kan bli lettere overstimulert og utmattet. Det vre hysensitiv er et medfdt personlighetstrekk, og ikke en sykdom eller en diagnose.

Hysensitive registrerer andres sinnstilstand og stemninger sterkere enn andre mennesker. De er gjerne mer kreative, samvittighetsfulle, og har en sterk intuisjon. Hysensitive kan vre svrt lyd-, lys- og luktmtlige, og kan ha en lavere smerteterskel enn andre.[trenger referanse] Personer som anses som hysensitive trenger gjerne mer svn og ro enn gjennomsnittet. Ca. 15 til 20 % av befolkningen er hysensitiv i strre eller mindre grad.[trenger referanse]Dette gjelder bde barn og voksne, og er likt fordelt mellom kvinner og menn.

Den amerikanske psykologen og forfatter Elaine Aroner pioneren innen forskning av hysensitive personer eller highly sensitive person. Carl Jung beskrev trekket som medfdt sensitivitet.

kjenne meg veldig godt igjen i dette og difor reagerer eg ofte og sterkere p ting enn andre. Men dette er noko eg

m lre meg leve med... og det gr ann lre takle det ogs, med litt hjelp og tid. Men for meg forklarer dette mykje!

Ting gr ikkje s bra.... eit smil forklarer ikkje alt

Eit smil og eit bilete p fb fortel ikkje alt, og langt fr heile sanninga. Eg er stort sett flink til ta meg saman, du ser meg ofte som ei smilende jente, men p innsida? Der er det kaos..... Turen gjekk ikkje som planlagt og eg blei innlagt p fredag. N er eg sliten. Detaljene i det som skjedde vil eg ikkje dele, noko privat m man f ver. Det er ikkje lett dette livet:-( og det svinge...... Men eg skal love deg at eg kjempe - eg er ein fighter, og det skal bli betre, det M det bli. 

Eg fle meg mislykka som ikkje takle livet det er ikkje kjekt. Eg er stadig redd for ikkje bli tlt og akseptert fordi eg sliter psykisk, redd for miste de rundt meg.... difor smile eg stort sett nr du er med meg... eg er redd for vise den 'ekte' meg.... tler du det????

Det er s mykje urettferdighet og vondskap i verda, det gjer meg s lei!:-(

 

Fr lyst skrive eit innlegg om rettferdighet og dette med mobbing. Skjer det noko folk ikkje likar, s hetsar dei hardt p internett, dei kjem med harde ord. Folk trr ver s tffebak skjermen. Det er ikkje lov ha upopulre meininger, du skal helst meine det alle andre meiner, eller det den store folkemengda meiner.

Ein ting er all fattigdom og nd i verda, Det er s mykje politisk spel. N kan ikkje eg alle detaljer, men litt har eg n ftt med meg, sultkatastrofen feks kvifor skjer slike ting?? Kvifor hjelper me ikkje? Er menneske i dag verkeleg s egoistiske? Me sender pengar men de kjem ikkje fram til de som faktisk treng de, fordi politikere overstyrer og ydelegg. 

Andre ting er krig og terror, terror gr mest p skreme folk, og ta liv, tenk at diktatorer kan hjernevaske folk s til de grader??? At de trur sjlvmordsbombing, kyre i lastebil og slikt er greit. 

Ein fjerde ting er politikk. Det er ingen hemmelighet at eg ikkje liker Trump, han har store ord, s eg er spent p om det blir noko av det han seier, men for meg verker det slik at han kun tenkjer p gjer America great again. 

Fjerde ting er dette med Sophie Elise som eksempel, eg har faktisk lese bloggen hennar i mange r, og ho har mange meininger som ikkje er populre, og kva skjer med folk? De er stygge og rassistiske rett og slett, det er s tragisk! Fordi ho brukte ein mann med mrk hud i musikk videoen hennes s blir ho hetsa. Kor er nestekjrleiken folkens? Dette er jo faktisk mobbing, og mobbing er ikkje greit uansett kven personen er. 

Poenget mitt med dette innlegget, det er s mykje hat i verden, me m byrje syne kjrleik og omsorg for kvarandre, ikkje stygge og fordmmende ord.... Eg ynskjer ikkje f ein stygg debatt p grunn av dette innlegget, det er nettopp det eg er imot. Det m ver lov kunne ytre sine meininger uten at det blir sagt stygge og srende ting. 

Selger klr!

Gtt igjennom klesskapet selger klr. De fleste er i Str 27 og Str xs, med nokre f unntak av Str S. Legg ved ein kommentar om du vil kjpe :-) 50kr per klesplagg. 

Recovery spiseforstyrrelse, gi slipp p for sm klede.

Eg har klede fr d eg var X antall kg tynnere enn no, to sifra tal, utan sei for mykje om kva det talet var for noko, fordi det kan trigge andre med spiseforstyrrelse, og det vil eg ikkje.... 

S i dag skal eg gjer ein ting eg har utsett lenge, nemleg kvitte meg med for sm klede, kvitte meg med eit kapittel i livet mitt. Vel, sjlv om eg no er normalvektig s er eg ikkje 100% frisk,det sit framleis i tankemnsteret og periodevis kan eg ha usunne strategier og det kjem tilbake. Eg har innsett at dette vil ta tid. 

For kome eit steg videre, m eg kvitte meg med klede som ikkje passer lenger, dette er ein del av recovery prosessen. For sm klede trigger spiseforstyrrelsen, og d m ein bli kvitt de. N er eg s heldig at syster mi kjem og hjelper meg. Det ville vore tungt og triggende og gjort dette leiene, men det m bli gjort.

Eg har ftt beskjed av ernrings fysiolog at den vekta eg har n skal eg holde, gr eg ned m eg opp p denne vekta igjen, s ftt klare signal om kor eg skal ligge hen. 

Hodet slit framleis med akseptere denne nye kroppen, ja, den fles ny... og vite at for bli frisk s m eg hoide meg her. Lett er det ikkje, men det vil ta tid bli 100% frisk. 

S i dag, fight 1: Kvitte seg med for sm klede!

 

Krympedyr, nokre fe dyr!

         Pengesedler p rad og rekke, tusen kroner, sedler, norsk valuta, kontanter, Edvard Munch, holografisk metallisk stripe.
Foto:  Kerstin Mertens / Samfoto

Har du nokon gong hyrt om krympedyr? Det er nokre rare vesen, alle som har sett dei, fortel stadig kor stygge de er. Dei har ein stygg munn ogs ser dei heilt utmagra ut, og dei er alltid sultne - konstant. 

Du lurar gjerne p kva krympedyr spiser? Jo, det skal eg fortelje deg.

- Har du nokon gong merka at kortet ditt har mindre penger, eller at lommeboka er blitt tynnere`; Jo, det er krympedyr som har kome og stelt hos deg midt p natta nr du sv kjem de hoppande fram.

- Oppdaga at det mangler ein sokk? Jo, igjen krympedyr, dei elskar tyggje p sokker, og d srskild ein. Krympedyr har ein tvangstanke ser du, og dette er at de berre kan spise ein sokk, elles blir det for mykje kcalorier for de. 

- Kjent at boksa er for stram eller for vid? Jo, krympedyr bde spiser klede slik de vert mindre, og de kaster opp klede slik de verrt strre, s det er alt etter kva form de har. Eg trur kanskje krympedyr lider av bulimi??

- Sett at strech laken blir mindre? Jada, her igjen har krympedyr vore p ferde, de elske strech laken og tek den fyrste sjangsen de kan f til spise av desse. 

 

Som du sikkert skjner, krympedyr er ingen hyggjelege vesen, s korleis kan man bli vener med de? Det lurar eg ogs p. S har du eit svar p det, send meg gjerne ein melding eller kommenter her inne :-D

 

Midt i stormen kjem lyset!

Nr man er s langt nede og held p gje opp, kjem ofte Gud med sitt bnnesvar. Det gjorde han til meg forrige helg, eg kan end ikkje sei kva det er, men de fr vite det nr ting er meir avklart. Men det var virkeleg eit bnesvar for meg. 

Eg var s langt nede og hadde gitt opp livet, masse skjedde som eg ikkje skal g innp her, det blir for privat. Men s kjem ei venninne og fortel meg dette - midt nr eg er p mitt laveste.

Og veit du, det er ofte desverre slik Gud fungere. Han kjem aldri forseint, men akuratt i tide, akuratt nr me treng det. Har erfart det igjen og igjen... 

Stormene kjem, og de vil kome, slik er livet, Han har ikkje lova oss eit liv med dans p roser - men me kan velgje danse i takt med rosa. Rosene har torner og de kan stikke, men rosene er vakre, og du er ein vakker skatt!

Hvis du fle deg langt nede, alt er mrkt og du ser ikkje hpet - det er hp, svaret vil kome til deg. Slik det str i sangen: "Det er svar undervegs, engler kommer med bud, om det dryer en gang du skal se... for det lovet jo lftenes trofaste Gud kall p meg og du hjelpen skal f`"

Det betyr ikkje at livet mitt er perfekt, men eg ser planen og konturen med livet mitt, og det gjer meg livsmot og kraft til kjempe for ein betre kvardag. Det er s viktig ha ml i livet, ha noko brenne for, noko man er engasjert i, noko som skapar glede. Det er alfa og omega. Har man ikkje noko slikt i livet, s blir det tungt. Det har eg og erfart. 

Eg hpar du har noko du brenn for? Har du ikkje det, s be om hjelp til finne noko brenne for, noko engasjere deg i. Det hjelper p psyken. Det treng ikkje ver mykje, man m ikkje slite seg ut, men det kan ver passe nok... Det er iallefall det som har hjulpe for meg.

Kampen min er der framleis, og ting vil ta tid, men eg har eit ml sikte mot - og dette skal eg klare!! :-) 

 

Nav, ingen skam f hjelp av de!

Som de veit gr eg p arbeidsavklaringspenger siden eg slit med mine ting - men det er ingen skam f hjelp av Nav.

Nav har ftt mykje negativ omdme, men no vil eg sei noko positivt om de. De har faktisk hjulpe meg. De har hjulpe meg urav ein vanskeleg situasjon som eg var i konomisk, Nav dama mi deltek p mtene me her, er engasjert og vil hjelpe. S Nav systemet kan fungera ogs. Eg har vore meir enn heldig. 

leva med ein usynleg sjukdom er ikkje enkelt, mange kan tru man har det greit fordi man smiler, og d er man klar for jobb igjen. Men folk flest skjner ikkje at man tek p seg ei maske, fordi man ynskjer ikkje ver til bry, Men det er orsaker til eg er under Nav no, og kanskje fr ufretrygd slik eg kan jobbe s mykje eg makter.

Eg kan ikkje for at eg har lett for bli utbrent om eg gjer for mykje, og d kjem lett uheldige symptomer fram som spiseforstyrrelsen og forskjellige ting. Dette synes ikkje alltid p utsida. Folk kan kanskje sj at eg har gtt ned i vekt i perioder, men vekta seier ingenting om korleis eg har det. 

Ein anna ting eg er lei av, er at folk spr alle andre korleis det gr med meg, kan de ikkje sprje meg sjlve? Eg skal ikkje bite dykk!

Med andre ord, det er ingen skam mtte ha hjelp av Nav - det er tvert imot bra at systemet finnes nr man treng det. Me i Noreg er heldige som har eit slikt system. Det er ikkje alle land som har det. 

S kvifor skal eg skamme meg fordi eg treng hjelp no? Fordi eg har ein usynlegsjukdom?

Vel kan man seie at Nav pengene ikkje er mykje rutte med, eg har under ein G som er minstesats, men eg klarer meg p eit vis.... Det gjeld. bruke pengane klokt. Eg har feks valgt ha bil, istadenfor masse dyre reiser. Det er snakk om prioritering. Vel skal eg p ein tur i september, men det er ein billig tur me fant. Det gr ann leve billig og konomisk. Lett er det ikkje, og eg skal ikkje pst eg fr det til perfekt heile tida. 

Uansett, Nav er ein fantastisk hjelp for meg, no som eg ikkje kan jobbe fullt, fordi eg blir utbrent. Noko kan eg gjer, men nr det er p frivillig basis s har man ikkje det same ansvaret, som nr man er tilsett i ein jobb. 

S enn s lenge m eg akseptere min eigen situasjon, det er ingen skam f hjelp av Nav nr man faktisk treng de. 

Jon Blund har ein bror, Kre Blund!!

Og mange av dykk lurar sikkert flt p kven denne Kre er? Vel han driv med vekkelse. Det vil sei han vkne folk opp om nattam slik det er vanskeleg sovne igjen.... Han er mykje slemmare enn Jon Blund, s lenge Jon Blund faktisk kjem p besk d - for det er det slettes ikkje alltid han gjer... 

Desse to brrne opptrer litt ulikt, og er vakne p ulike tidspunkt p dgnet, s kor mykje kontakt de har er uvisst? Kanskje er de uvenner og har ein familie konflikt gande? Kanskje difor kjem ikkje Jon Blund nr han skal, og Kre Blund kjem i utide nr det passer han?

Personleg tykkjer eg at Kre Blund er meir uhfleg, for kven driv vekker folk opp om natta, nr de faktisk vil sove, og treng svn? 

Eg lurar og p om de har ein tredje bror, og han heiter Jarle Blund. Jarle er ein snodig type, han hindre Jon Blund i kome nr han skal, fordi Jarle har alltid ting Jon m gjer for han. 

S ergo, fr du ikkje sove? Kan du skylde p andre? Problem lst! Skuld p Jon, Kre og Jarle! ;-D 

 

Les mer i arkivet November 2017 Oktober 2017 September 2017